GEOMATYKA (zwana też geoinformatyką) integruje wszelkie działania ukierunkowane na pozyskanie, przetwarzanie i udostępnianie informacji przestrzennych, takich jak: systemy informacji przestrzennej, systemy globalnego wyznaczania pozycji, teledetekcję z fotogrametrią, numeryczny model rzeźby terenu, geodezję i kartografię numeryczną, systemy multimedialne i komunikację internetową w tym zakresie           Baza geometryczna — cyfrowe odzwierciedlenie mapy w postaci uporządkowanego zbioru współrzędnych punktów, w określonym odwzorowaniu geograficznym.

Baza opisowa informacji przestrzennej — uporządkowany zbiór informacji o obiektach w dwu- lub trójwymiarowej przestrzeni, najczęściej w formie tabelarycznej, opisującej zinwentaryzowany stan rzeczy lub zjawisk.

Dane przestrzenne (geometryczne, graficzne) — wszelkie informacje mające odniesienie do dowolnego terenu, mogące zostać zlokalizowane współrzędnymi X,Y i opcjonalnie Z.

Fotogrametria — nauka zajmująca się odtwarzaniem wymiarów obiektów terenowych, najczęściej na podstawie pomiarów zeskanowanych zdjęć lotniczych.

Leśna mapa numeryczna (LMN) — mapa numeryczna wykonana zgodnie ze standardami przyjętymi w Lasach Państwowych.

Mapa numeryczna — zbiór danych, który - po zastosowaniu ściśle określonych algorytmów i odpowiednich środków technicznych - umożliwia wykonywanie różnorodnych (pod względem skali i treści) opracowań graficznych, a także może być poddawany wielu operacjom wyszukiwania, sortowania i dobierania informacji oraz obliczania określonych wielkości.

Metabaza danych przestrzennych Lasów Państwowych — zwana także „informacją o informacji” lub „bankiem metainformacji”

Numeryczny Model Terenu — zbiór odpowiednio wybranych  punktów powierzchni o znanych współrzędnych x,y,z oraz algorytmów interpolacyjnych umożliwiających odtworzenie jej kształtu dla określonego obszaru.

Ortofotomapa — cyfrowy obraz teledetekcyjny utworzony ze zdjęć lotniczych lub zobrazowań satelitarnych, przetworzony kartometrycznie (transformowany za pomocą rzutu prostokątnego), pozbawiony zniekształceń geometrycznych, uwzględniający hipsometrię.

Standard leśnej mapy numerycznej — ujednolicenie struktury leśnej mapy numerycznej oraz narzędzi do eksploatacji tej mapy, wynikające z utrzymania jednolitości wymiany informacji (zwłaszcza przy generalizacji danych z różnych nadleśnictw do wyższych poziomów zarządzania), kompatybilności programowej, zapewnienia możliwości analitycznych, konieczności zachowania jednolitości działania aplikacji użytkowych. Standard ten jest spójny wewnętrznie, otwarty na możliwość współpracy z innymi systemami oraz na modernizację wewnętrzną.

System globalnego wyznaczania pozycji — technika pomiaru współrzędnych geograficznych oparta na systemie sztucznych satelitów Ziemi. Istniejące systemy: amerykański GPS, rosyjski GLONASS (w odbudowie), europejski GALILEO (w budowie).

System Informacji Przestrzennej - SIP (ang. spatial information system) — Forma manipulowania danymi zorientowanymi w trójwymiarowej przestrzeni (współrzędne x,y,z) z uwzględnieniem czwartego elementu, jakim jest czas. Kiedy dokładność danych źródłowych odpowiada małym skalom map, mówimy o GIS (geographic information system) – systemie informacji geograficznej, natomiast wśród geodetów funkcjonuje pojęcie system informacji terenowej SIT (z angielskiego – LIS land information system) – i odnosi się do przetwarzania danych odpowiadających dokładności map wielkoskalowych.

Teledetekcja — jedna z technologii geomatyki, zajmująca się pozyskaniem, przetwarzaniem i interpretowaniem danych przestrzennych w postaci informacji obrazowej, otrzymywanej w rezultacie rejestracji promieniowania elektromagnetycznego odbitego lub emitowanego przez różnego rodzaju obiekty środowiskowe.

Więcej definicji pojęć z zakresu geomatyki w Słowniku geomatycznym